Documentaire over tragische ondergang Hennie van der Most: tv-recensenten zijn lovend
In dit artikel:
De documentaire Pretpark Hennie van regisseur Max Ploeg, woensdagavond voor het eerst uitgezonden door BNNVARA op NPO 2, heeft televisierecensenten unaniem geraakt en verbaasd. De film volgt ondernemer Hennie van der Most een jaar lang tijdens zijn poging om in Rotterdam het attractiepark Rivoli te realiseren, en werd door het Nationaal Media Onderzoek door 321.000 mensen bekeken. Critici van onder meer Trouw, Het Parool, De Telegraaf, de Volkskrant en Metro prezen de productie als een indringend, soms komisch maar vooral ontroerend portret van een gedreven maar falend project — uitgezonden op dezelfde dag dat meerdere bedrijven van Van der Most failliet gingen, wat de dramatiek versterkte.
Veel recensies concentreren zich op dezelfde centrale vraag: hoe kon zo’n ambitieus pretpark zo ontsporen? De film toont een combinatie van dromen en amateurisme: lege attracties die toch begeleid worden door geluiden van achtbanen en schreeuwende bezoekers, bouwtekeningen die met Tipp-Ex worden aangepast, geknutsel met tweedehands materialen en een reuzenrad zonder cabines. Dat contrast tussen grandioze vergezichten en onafgewerkte, stoffige realiteit tekent volgens critici de mislukking.
Persoonlijk materiaal maakt het portret menselijker en pijnlijker. Scènes met Van der Most thuis — onder meer twee Thaise vrouwen die hem verzorgen — en gesprekken met zijn dochter Rosalie, die hem verwijt er vroeger niet te zijn geweest, benadrukken de privéschaduw rond zijn ondernemerschap. Journalisten noemen zulke momenten extra schrijnend, vooral wanneer feestelijke beelden, zoals zijn 75e verjaardag, worden afgewisseld met de realiteit van schuldeisers en ontslagen werknemers.
Recensenten waarderen vooral de toon van de documentaire: nergens wordt er openlijkspot gedreven, waardoor de film zowel komische als ontroerende scènes levert. De Volkskrant merkte op dat de combinatie van troosteloze beelden van het lege park met geluidseffecten uiterst effectief is. De Telegraaf sprak zelfs van een van de meest fascinerende documentaires van de afgelopen jaren en legde de nadruk op de tragiek dat juist iemand die altijd kansen zag, in Rotterdam faalt doordat er geen planning, structuur of organisatie is.
Niet alle kritiek was lovend: Metro miste een echt slotakkoord; de executieveiling van het park ontbrak nog in de uitzending, terwijl die uitkomst het verhaal had afgerond. Ook beschrijven critici van Het Parool en Metro Van der Most als een rasoptimist wiens vasthoudendheid omslaat in hoogmoed — hij blijft geloven dat het park zal slagen, terwijl buitenstaanders al vroeg signaleren dat het kansloos is.
Tegelijk wijzen recensenten op bredere thema’s. Volgens sommigen laat de film zien dat de tijd van de klassieke, vrijzinnige doe‑het‑zelf‑ondernemer — iemand die in leegstaande gebouwen kansen zag — voorbij is in een Nederland dat sterk is dichtgeregeld en doorberekend. Pretpark Hennie bouwt zo niet alleen het portret van één man, maar ook een reflectie op hedendaags ondernemerschap: grootse ideeën kunnen ontroerend blijven, zelfs als ze uiteindelijk mislukken.