Egypte – Deel 5: Gero Land – Pretpark in verval en smeergeld betalen
In dit artikel:
Jonathan (bekend van Themeparkfeak) en zijn vriendin Jirka bezochten in december Gero Land, een vervallen pretpark in Obour (Governorate Caïro) dat in 1997 werd geopend. Wat ooit een uitgestrekt park met waterattracties, shows en meerdere achtbanen was, oogt nu als een restje dat door nieuwbouw en verloedering wordt opgeslokt.
Bij aankomst bleek de toegang deels onzichtbaar: een grote Carrefour, winkels en een McDonald’s zijn op delen van het voormalige parkterrein gebouwd, waardoor veel van het park is verdwenen. De oorspronkelijke kunstmatige rivier ligt droog en vol afval; een voormalige vijver en tribunes voor shows zijn nu in ontmanteling. Satellietbeelden uit 2003 tonen dat het huidige overgebleven stuk minder dan een zesde van het oorspronkelijke park is. Op dat oude beeld waren meerdere grote waterattracties, een indoorhal en uitgebreide parkzones te zien die nu verdwenen zijn.
In het park zelf zag Jonathan kapotte en stilstaande attracties: een Dragon-coaster met trein halverwege de baan (SBNO) en een grote waterattractie die als blikvanger fungeert maar buiten gebruik is. De Vekoma Junior Coaster — hetzelfde model als in Dream Park — ging na enige tijd toch open, maar de Boomerang-achtbaan was praktisch ontoegankelijk: de ingang was verborgen buiten het zicht, de operators gaven tegenstrijdige tijden voor opening en vroegen uiteindelijk om extra geld. Omdat de baan zogenaamd alleen zou draaien bij minimaal tien rijders, moest Jonathan een hogere, in het geheim geaccepteerde betaling doen (die volgens hem onder personeel werd verdeeld) voordat hij uiteindelijk, rond middernamiddag, kon instappen. Kinderen die later met contant geld klaarstonden, werden aanvankelijk geweerd; zij mochten uiteindelijk tegen de normale prijs rijden.
De indruk is dat het park ooit goed was opgezet maar door stedelijke druk en commerciële ontwikkeling gefragmenteerd is geraakt: parkeervelden en parkdelen zijn verdwenen onder winkels en gebouwen, terwijl rechts van het terrein nog onbenutte ruimte ligt die groter is dan het overgebleven park. Het resultaat is een eenzijdig, verwaarloosd centrum van wat ooit een veel groter recreatiegebied was.
Aanbeveling van de bezoeker: wie Gero Land wil zien, doet er goed aan dat snel te doen — verwacht echter geen goed onderhouden attractiepark. De casus illustreert ook hoe urbanisatie en slecht beheer historische recreatiegebieden kunnen uitkleden, waardoor restanten van nostalgische parken snel verdwijnen.